Şiirden ne çok şey beklenir. Şiir bir ilaçtır, denir; bu dünyanın yaralarını iyileştirmeye bir ilaç… Ama yaranın yerini bilmek kolay değil. Belki bir ipucu bulunur şiirlerde; belki küçük bir ipucu bulunur bu kitaptaki şiirlerde… Avlusuz Evleri Ovalara Salınca Merhaba şehir ben geldim yenice Taşramı getirdim kendimle sana Evleri bırakıp gitmiş avlular Kendi avlumu söküp geldim Çöküp çay içtiğim bir sandalye var Çay bardağı demirbaş kayıtlı Gündüzü uzatma derdiyle Azaltıyorum çayın karanlığını Merhaba gecesi şehrin ben geldim sabahtan sana Akşam olur taşramla bana Geceden yalnızlık indirimi isterim... Bakmayın siz aile en küçük birim sözüne En küçük parça taşradır asıl Bir avluya bile az gelir kimi zaman Gündüzü tutamaz tahta kapılar Gece fazla gelir bana, yalnızlık indirimi isterim… Merhaba kasaba ben geldim yenice Arka cebimde taşramla, belki kullanırım diye... Avlusuz evleri ovalara salınca dünya ben de ülkemi dolaşıyorum kendi taşramla…